Een man ligt met een melancholieke blik op een smal bed, bedekt met een grove deken. Zijn losse witte overhemd contrasteert met de warme, donkere aardetinten van de kamer. Verspreid over de donkere vloer liggen papieren, wat wijst op onrust of onafgemaakt werk. Achter hem hangt een groene gordijn gedeeltelijk over het duistere interieur, terwijl links twee figuren door een raam met tralies kijken, wat een gevoel van opgeslotenheid en observatie creëert.

De kunstenaar gebruikt losse penseelstreken en subtiel licht-donker contrast om de vermoeide blik van de man te accentueren. De compositie vangt krachtig het gevoel van isolatie en innerlijk gevecht in een 19e-eeuws gekkenhuis. Het spel van licht en schaduw versterkt de psychologische dramatiek.