De scène ontvouwt zich met een stille intimiteit, een blik in een Franse tuin. De compositie is slim omlijst door de kronkelende, donkere takken van de bomen op de voorgrond, waardoor een natuurlijke boog ontstaat die het oog dieper de aanblik intrekt. Door deze boomomhelzing zien we een cluster van gebouwen; hun bleke muren en rode pannendaken worden verzacht door het diffuse licht van de bewolkte hemel. De penseelstreken zijn los en levendig en vangen de subtiele variaties van licht en schaduw in de hele scène.