W tej żywym przedstawieniu drwal angażuje się w swoją pracę, ubrany w miękkie niebieskie odcienie, które odzwierciedlają spokojne, ale intensywne tło. Ekspresyjne pociągnięcia pędzla Van Gogha tworzą niemal muzyczny rytm, każdy ruch i linia odbijają się w wytężonej pracy figury. Akcent na język ciała drwala — lekko pochylony do przodu, kapelusz nisko spuszczony — przekazuje determinację i głębokie połączenie z pracą w naturze. Gruba aplikacja farby, charakterystyczna dla techniki Van Gogha, nadaje dziełu jakość dotykową, zapraszając widza do wyciągnięcia ręki i poczucia chropowatości kory i ziemi pod rękoma drwala.

Paleta kolorów składa się głównie z niebieskich i zielonych tonów, nadając scenie eteryczną jakość w kontekście przyziemnej tematyki. To połączenie kolorów uchwyca nie tylko fizyczny aspekt pracy, ale również wywołuje emocjonalną reakcję — poczucie wytrwałości w obliczu wyzwań natury. Historycznie, to dzieło powstało w czasie, gdy Van Gogh był głęboko zainspirowany życiem wiejskim i zmaganiami klasy pracującej, przypominając o tematach życia rolników u Jean-François Millet'a. Ta praca jest świadectwem artystycznego badania Van Gogha nad pracą i relacją między ludzkością a środowiskiem, oferując moment refleksji i podziwu dla tych, którzy pracują pod słońcem.