W tym wykwintnym dziele uchwycono młodą kobietę w intymnej chwili, kiedy elegancko siedzi przy wirginalu, rodzaju instrumentu klawiszowego. Światło delikatnie pada na nią, jakby zapraszało obserwatora do podzielenia się jej cichym światem muzyki i kontemplacji. Kobieta jest ubrana w prostą, ale elegancką suknię, a luksusowy złoty szal otulający jej ramiona dodaje ciepła w neutralnym tle. Nawet z boku, jej postawa i delikatne kąty figury przekazują poczucie spokoju i koncentracji—zdaje się, że jest zatracona w nutach, które gra.

Kompozycja tworzy fascynującą interakcję między światłem a cieniem; bogactwo tkaniny szala pięknie kontrastuje z uproszczonymi elementami wokół niej. To mistrzowskie użycie koloru ukazuje obsesję Vermeera na punkcie oświetlenia i odzwierciedla jego doskonałą technikę tworzenia tekstur, które wydają się prawie namacalne. Nie można uniknąć odczucia spokoju i nostalgii, spoglądając na tę starannie wykonaną ilustrację życia domowego; przypomina nam o cennych momentach spędzonych w spokojnej samotności. Historycznie rzecz biorąc, to rezonuje z holenderską kulturą XVII wieku, która świętowała sztukę i życie domowe, ukazując kobiety w delikatnych kontekstach, sprawnie balansujących swoje role, jednocześnie ciesząc się radościami muzyki i piękna.