Ten spokojny i refleksyjny pejzaż ukazuje cichą scenę portową, gdzie niebo spotyka się z wodą w harmonii. Kompozycję zdobi po lewej stronie latarnia morska o białej sylwetce, która wyraźnie kontrastuje z ciemną, spokojną wodą poniżej. Po prawej stronie ziemisty, teksturowany brzeg łagodnie się zakrzywia, prowadząc wzrok głębiej w kadr. Rozległe niebo składa się z delikatnej mieszanki niebieskich i przygaszonych purpurowych odcieni, z miękkimi chmurami, które zdają się być oświetlone przez światło zmierzchu lub świtu. Spokojna woda idealnie odbija mgłę nieba, nadając scenie niemal medytacyjny nastrój. Minimalistyczne, lecz celowe faktury pędzla oraz żywe, choć stonowane barwy wywołują uczucie osamotnienia i intymności, jakbyśmy byli świadkami ulotnej, sacrum chwili w porcie.

Artystyczna technika obrazu odzwierciedla styl postimpresjonizmu wczesnego XX wieku, połączony z precyzją i klarownością Vallottona. Wykorzystanie płaskich planów i staranna kontrola gradacji kolorów nadają scenie wyrazistość, unikając nadmiernych detali na korzyść emocjonalnej atmosfery. Linia horyzontu jest umieszczona nisko, dzięki czemu niebo dominuje i zaprasza do onirycznej przestrzeni. Dzieło wywołuje refleksyjny nastrój, korespondujący z tematami samotności, przemijania i pokojowego współistnienia człowieka z naturą, będąc znaczącym, pełnym uroku oknem na spokojne piękno francuskiego krajobrazu nadmorskiego tuż po I wojnie światowej.