ภูมิทัศน์ที่รุนแรงและสะเทือนใจได้แผ่ขยายออกไปต่อหน้าเรา วาดด้วยความซื่อสัตย์ดิบและลึกซึ้งซึ่งกำหนดงานของศิลปินบางคน ตัวเลขเดียวดายนอนอยู่บนเตียง ผ้าปูที่นอนสีขาวบริสุทธิ์เปื้อนเปรอะด้วยหลักฐานสีแดงเข้มของการสูญเสีย เหนือขึ้นไป ลอยอยู่ในความกว้างของท้องฟ้าที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด วัตถุเชิงสัญลักษณ์หลายชิ้นเชื่อมต่อกับตัวเลขกลางด้วยสายที่บอบบางแต่ไม่ขาด ตัวเลขดูเหมือนจะลอยไป เป็นพยานถึงความเศร้าส่วนตัวและความเจ็บปวดทางร่างกายของศิลปิน ในระยะไกล ทิวทัศน์อุตสาหกรรมที่รกร้างว่างเปล่าโผล่ขึ้นมา เป็นผู้สังเกตการณ์เงียบต่อโศกนาฏกรรมที่กำลังดำเนินอยู่ จานสีถูกปิดเสียง โดยมีสีเอิร์ธโทนและสีฟ้าเย็นของท้องฟ้าครอบงำ ซึ่งเป็นการเพิ่มความเข้มข้นทางอารมณ์ของฉาก