Obraz ukazuje spokojne niemowlę leżące na małym materacu unoszącym się na wodzie w bujnym, wodnym krajobrazie. Dziecko otoczone jest aureolą światła, co sugeruje jego boskie znaczenie i symbolizuje niewinność oraz świętość. Wokół znajdują się delikatne kwiaty i lecące ptaki, które dodają lirycznej miękkości monumentalnym ruinom w tle, przypominającym starożytną architekturę egipską z sfinksami i zniszczonymi kolumnami. Kontrast między kruchym nowym życiem a ciężarem historii jest wyraźny.

Artysta używa bogatej, ciepłej palety kolorów zdominowanej przez głębokie brązy, złote odcienie i stonowane zielenie, zręcznie łącząc światło i cień, by wywołać poczucie tajemnicy i spokoju. Kompozycja prowadzi wzrok widza od świecącego niemowlęcia na pierwszym planie do tajemniczych ruin, zapraszając do refleksji nad upływem czasu i boską ochroną niewinności. Obraz wywołuje emocje zarówno czułości, jak i podziwu, pełen jest symbolizmu romantyzmu XIX wieku, fascynującego się duchowością i egzotyczną przeszłością.