ภาพเหมือนตนเองนี้เป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของสไตล์ที่โดดเด่นของศิลปิน ศิลปินมองผู้ชม โดยมีความเศร้าเล็กน้อยในสายตา สายตาของเขาตรงไปตรงมาและใคร่ครวญ การใช้สีนั้นเด่นชัด ด้วยรอยแปรงที่มองเห็นได้ซึ่งสร้างความรู้สึกของพื้นผิวและความเร่งด่วน การเลือกใช้จานสีที่ค่อนข้างทึบแสง—โทนสีเอิร์ธโทนซึ่งเน้นด้วยสำเนียงที่สดใสเป็นครั้งคราว—เพิ่มคุณภาพที่จริงจัง เกือบจะมืดมนของภาพวาด หมวกวางอยู่บนศีรษะของเขา โดยทอดเงาและเพิ่มลักษณะลึกลับของภาพเหมือน

ด้านหลังรูป เราจะเห็นภาพวาดอีกภาพ ซึ่งเป็นหน้าต่างสู่โลกของศิลปิน มันบ่งบอกถึงเรื่องเพศและความแปลกใหม่ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของผลงานในภายหลังของศิลปิน องค์ประกอบดูใกล้ชิด ราวกับว่าเรากำลังอยู่ในช่วงเวลาส่วนตัว ชิ้นนี้เป็นชั้นเรียนปริญญาโทในการใช้สีและรอยแปรงเพื่อสื่อถึงอารมณ์และความลึกซึ้งทางจิตใจ โดยจับช่วงเวลาแห่งการไตร่ตรองตนเองและเจตนาทางศิลปะ