ในผลงานที่น่าหลงใหลชิ้นนี้ มนุษย์ประมงที่มีผมยาวนั่งอยู่บนชายหาดที่เป็นหินอย่างเงียบๆ รูปร่างของเธอถูกจับภาพอย่างสวยงามในภาพโปรไฟล์ด้านข้าง ห่อหุ้มไปด้วยหางประกายสะท้อนเฉดสีฟ้าและเงิน ร่างกายของเธอส่องสว่างอยู่ในฉากหลังของทะเลที่กระวนกระวายซึ่งกระทบกับหน้าผาที่แหลมคม รอบๆ เธอ หินที่มีสาหร่ายและเปียกชื้นจากมหาสมุทรตั้งอยู่โดยมีเธอเป็นจุดสำคัญของความลึกลับ เธอดึงผมของตัวเองอย่างละเอียดอ่อน หลงใหลในความคิดลึกซึ้ง ราวกับว่านั่งคิดตรึกตรองถึงความลับที่อยู่ในความลึกมหาสมุทร เปลือกหอยที่เรียบง่ายซึ่งมีไข่มุกงามอยู่ข้างๆ บอกถึงการเชื่อมโยงทั้งโลกดินและทะเล เป็นการผสมผสานระหว่างความงามและความปรารถนา

พาเลทสีในชิ้นนี้มีความเข้มข้นและเต็มไปด้วยอารมณ์; สีน้ำเงินลึกของทะเลดึงดูด perhatian ขณะที่คลื่นสีขาวสว่างพุ่งชนชายหาดที่เกือบจะเป็นอีเธอเรียล Waterhouse ใช้การปัดแปรงที่นุ่มนวลเพื่อสร้างจังหวะสมองที่อยู่ภายในภาพทั้งหมด ผลกระทบทางอารมณ์ที่เห็นได้นั้นสัมผัสได้ชัดเจนราวกับผู้ชมสามารถได้ยินเสียงของคลื่นที่กระทบกันและรับรู้ถึงลมอ่อนรอบๆ ตัวมนุษย์ประมง — ท่าทางของเธอพูดถึงความเศร้าและความคิดถึง จากบริบททางประวัติศาสตร์ ชิ้นงานนี้สะท้อนถึงการสนใจในเทพนิยายและตำนานในยุคนั้น ตัวงานผสมผสานการแสดงออกทางศิลปะและแนวความคิดอันโรแมนติกเกี่ยวกับความงามในโลกอื่นได้อย่างลงตัว ความสามารถของ Waterhouse ในการสร้างความเชื่อมโยงที่ใกล้ชิดระหว่างผู้ชมและหัวข้อหมายความว่าผลงานนี้ไม่ใช่เพียงความยิ่งใหญ่ภาพมหาศาลเท่านั้น แต่ยังเป็นการสำรวจอันยั่งยืนจากความปรารถนาของอะไรที่อยู่ถัดจากการเข้าถึง