ภาพที่เจ็บปวดเปิดเผยต่อหน้าเรา ซึ่งเป็นการสำรวจส่วนตัวอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับความทุกข์ทรมานและความสิ้นหวัง ร่างหนึ่งนอนอยู่บนเตียง ถูกกลืนกินด้วยความทุกข์ทรมานที่มองไม่เห็น ซึ่งกลายเป็นความจริงที่เจ็บปวดผ่านภาพต่างๆ องค์ประกอบน่าหนักใจ; อุปกรณ์ไม้ ซึ่งชวนให้นึกถึงอุปกรณ์ให้อาหาร โผล่ขึ้นเหนือศีรษะ โดยดูเหมือนจะบังคับสารเข้าไปในปากที่เปิดอยู่ของร่าง รายละเอียดที่น่าเกลียดน่ากลัวนี้ทำให้เกิดความรู้สึกสิ้นหวังในทันที การบริโภคที่ถูกบังคับซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสภาพร่างกายและอารมณ์ของศิลปิน สายตาของศิลปินนั้นตรงไปตรงมา ไม่เปลี่ยนแปลง และเราถูกดึงดูดเข้าสู่ช่วงเวลาที่ใกล้ชิดและเปราะบางนี้