To dzieło uchwytuje istotę życia morskiego, przedstawiając głowę starszego rybaka z głęboką, zniszczoną twarzą. Van Gogh stosuje niezwykłą technikę chiaroscuro, starannie używając cienia, aby podkreślić zmęczone rysy twarzy, sugerując całe życie poświęcone walce z żywiołami. Szeroki kapelusz chroni jego twarz, ale silne linie jego pomarszczonego czoła i zapadniętych policzków wywołują uczucie odporności i zmęczenia, ucieleśniając duszę człowieka poświęconego swojej trudnej profesji.

Kompozycja jest intymna, podkreślająca stoicką postawę tematu i wywołująca poczucie spokojnej siły. Wybór stonowanej palety kolorów - ziemiste brązy i szarości - odzwierciedla surową rzeczywistość handlu rybami. Kontrast między światłem a cieniem tworzy namacalne napięcie, przyciągając widzów i zapraszając ich do kontemplacji ukrywanych opowieści za tymi oczami. Historycznie, ten utwór koresponduje z fascynacją Van Gogha klasą robotniczą, podkreślając szacunek, jaki miał dla tych, których życie było zakorzenione w walce z naturą. Stanowi świadectwo ich trwałego ducha i głębokiej empatii artysty, stając się znaczącym dziełem w jego dorobku.